Archive for the ‘PAAS’ Category

Polacy i diaspora polska w Ameryce Północnej, taki tytuł nosiła II Międzynarodowa Interdyscyplinarna Konferencja Naukowa, która odbyła się w Muzeum Emigracji w Gdyni (21-22.09.2017).

Muz Emi KonfDwudniowe debaty skoncentrowane były na różnych aspektach badań nad emigracją polską do Stanów Zjednoczonych i Kanady.

Organizatorzy konferencji zapowiedzieli wydanie obszernej publikacji zawierającej zgłoszone przez występujących i zaakceptowane teksty, powstałe na podstawie referatów.

Niezwykle obszerny zakres konferencji, zarówno po względem terytorialnym, jak i  tematycznym udowadnia, że emigracja jest żywym obiektem studiów naukowych w Polsce i na świecie. Niemniej pokazuje również liczne potrzeby rodzące się w tym obszarze. Jeśli chodzi o sztuki plastyczne uwidacznia, jak niewiele osób zajmuje się tym tematem, a jak wielki jest zakres, który trzeba opracowywać i upowszechniać.

Sesje dotyczące kultury emigracyjnej obracały się tak wokół literatury, muzyki, jak i sztuk plastycznych. Wśród referatów wymienić można:

  • Aleksandra Idzior – From Emigrant to a War Refugee – the Artist as a Political and Cultural Nomad
  • Magdalena Piechota – Pół wieku temu w Ameryce – obrazy życia Polonii w USA w tomie reportaży Małgorzaty Szejnert „Borowiki przy ternpajku” (1972)
  • Anna Rudek-Śmiechowska – Zdobędziemy Manhattan. Polska diaspora artystyczna w Nowym Jorku, czyli historia Stowarzyszenia Artystów Polskich w Ameryce (1986-1991)
  • Ewa Bobrowska – Lubomir Tomaszewski i jego międzynarodowa grupa artystyczna Emocjonaliści jako przykład polskiego wkładu w życie kulturalne Stanów Zjednoczonych na przełomie XX i XXI wieku
  • Sławomir Dobrzański – Beyond Paderewski’s Menuet. Polish Infuences on American Popular Piano Music
  • Karolina Prykowska-Michalak – Teatr polski w Ameryce Północnej
  • Katarzyna Szrodt – Twórczość polskich artystów plastyków na emigracji w Kanadzie w latach 1939-1989. Szkic problematyki
  • Monika Nowak – Piorunujące wrażenie – Spotkanie artystyczne Franka Lloyda Wrighta z Marią Werten i Marią Lilien-Czarnecką w USA

Pozostałe, równie interesujące wystąpienia, to:

  • Adam Walaszek – Czy historiografia wędruje ponad granicami? Historycy o transatlantyckich migracjach i Polonii w USA
  • Paweł Gieorgica – Polacy i Polska emigracja w USA. Ogląd socjo-polityczny
  • Dorota Praszałowicz – Zbiorowości imigracyjne polska i niemiecka w USA: perspektywa porównawcza
  • Patrycja Treszczyńska – Pomiędzy diasporą ukraińską a Polonią: ukraińska emigracja z Polski do Kanady w latach 1980
  • Anna Horolets – Doświadczanie szczęścia w sytuacji migracyjnej: przypadek współczesnych polskich migrantów w metropolii chicagowskiej
  • Mary Ellen Schiller – Creating Perceptions: Media Treatment of Polish Immigration in Chicago 1850 – present
  • Anne M. Gurnack – Changing Kashubian Identities in Two North American Settlements: Wilno, Ontario in Canada and Jones Island, Milwaukee, Wisconsin in the United States
  • Aleksandra Kurowska-Susdorf – Canadian Kashubs building bridges with Poland. Nostalgic trips as a new approach towards ethnic identity re-discovery
  • Kamila Ziółkowska-Weiss – Prawno-społeczno-ekonomiczne aspekty determinujące ruch turystyczny chicagowskiej Polonii
  • Justyna Gulczyńska – Polonijna edukacja instytucjonalna w Chicago – stan badań i perspektywa badawcza
  • Joanna Kulpińska – Przeobrażenia wzorów osadnictwa polskich imigrantów w Stanach Zjednoczonych (pocz. XX wieku – pocz. XXI wieku), na przykładzie migracji z powiatu strzyżowskiego
  • Anna Musialik-Chmiel – Dziedzictwo i tożsamość potomków śląskich osadników w Teksasie.
  • Marcin Borys – Zmartwychwstańcy i początki polonijnego Chicago
  • Jeff Kleiman – In the Shadow of St. Adelbert’s Basilica: How Polish Immigrants Transformed an Industrial City 1911-1919
  • Victoria Granacki – The Architecture of Polish Catholic Churches in Chicago
  • David J. Jackson, Lori Liggett – The Political and Cultural Beliefs of Young Polish-Americans
  • Krystyna Bleszyńska – Tańczący z orłami. Trajektorie i uwarunkowania sukcesu migracyjnego Polaków w Kalifornii
  • Marta Kijewska-Trembecka – Z Krakowa do Ottawy. Maria F. Zielińska – kawałek Polski w Kanadzie
  • Anna Fiń – Polacy na nowojorskiej Lower East Side: przeszłość i teraźniejszość
  • Anna Sosnowska – Polska społeczność w Nowym Jorku w danych zastanych, wspomnieniach liderów i w prasie (The New York Times i Nowy Dziennik) z przełomu XX i XXI wieku
  • Krzysztof Smolana – Między Ameryką Anglosaską a latynoamerykańską
  • Norman Ravvin – One is Too Many: The Rigours of Polish Jewish Immigration to Canada in the 1930s
  • Michał Mikoś – Czesław Miłosz i Katedra imienia Adama Mickiewicza na Uniwersytecie Columbia w Nowym Jorku (1948-1954)
  • Józef Kwaterko – Czarna diaspora. Potomkowie polskich legionistów na Haiti i Quebecu: przypadek Georges’a Anglade-Tadala
  • José B. Fernández – Following the Trail of Major General Carlos Roloff Mialofsky in the USA
  • George Gasyna – Polish Migrant Narratives: Three Modes/Modalities
  • Magdalena Matłoka – Plotzker Young Men’s Independent Association – the Disapora of Jews from Płock and its Organizations in the United States in the First Half of the 20th Century
  • Ilana R. Miller – Emigration, Cultural Exchange, and the Image of Polish-Jewish Relations during the Cold War, 1955-1970
  • Barbara Czarnecka – „Niepokorna córa II Rzeczypospolitej i Ameryki” – Alicja Iwańska i jej refleksje amerykańskie
  • Bożenna Sucharska – Życie z „drugiej strony” w „Uchodźcach” Henryka Grynberga
  • Kleitia Vaso – Adam Zagajewski’s Obstructed Confessions in the Land of Baring It All
  • Pien Versteegh – Becoming Polish: Growing Nationalism of Polish Migrants in the United States 1870-1940
  • Joanna Wojdon – Przemiany Polonii amerykańskiej po II wojnie światowej – zarys problematyki badawczej
  • Danuta „Donna” Solecka Urbikas – Assimilation and Adaptation of World War II Displaced Polish Political Refugees in Chicago
  • Monika Salmon-Siama – „Ideał kobiety, to siła narodu…”- Pokoleniowa transformacja (historycznych) kobiecych stowarzyszeń polonijnych w Stanach Zjednoczonych i we Francji na tle porównawczym
  • Bożena Szałasta-Rogowska – Więzień gorzkiej pamięci – o życiu i twórczości Edwarda Zymana
  • Magdalena Paluszkiewicz-Misiaczek – Pomiędzy dwiema ojczyznami – polscy weterani drugiej wojny światowej w Kanadzie
  • Stefan Wladysiuk, Stanisław Latek – Polskie instytuty naukowe w Kanadzie – geneza, działalność i znaczenie
  • Joanna Lustanski – Wybrane problemy organizacji polonijnych w Kanadzie na przykładzie działalności Kanadyjsko-Polskiego Instytutu Badawczego (1956-2016)
  • Katarzyna Jerzak – Henryk Grynberg’s Memoirs as Exilic Dialogue
  • Jora Vaso – Exploring Zbigniew Herbert’s Brief Stay in the United States through his Poetry
  • Andrzej Bonusiak – Kwartalnik nauczyciela polonijnego Głos Nauczyciela (1986-2015)
  • Kazimierz Adamczyk – O nowojorskich „Tematach” Pawła Mayewskiego
  • Beth Holmgren – Reenacting the Anders Army’s War: Feliks Konarski and Nina Oleńska on Tour in the United States
  • Aurelia Klimkiewicz – Przez Włochy dalej na Zachód. Emigracyjna droga Polaków w latach 1956-1989
  • Anna Reczyńska – Fala imigracyjna lat 80. i jej wpływ na polską grupę etniczną w Kanadzie
  • Mary Patrice Erdmans – Transnationalism and Return Migration among Solidarity Refugees
  • Sławomir Łukasiewicz – Towarzystwa Przyjaciół KUL w USA i Kanadzie w okresie zimnej wojny
  • ks. Wojciech Kluj OMI – Polscy Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej wśród rodzimej ludności Kanady
  • Paulina Napierała – Rola polonijnych zakonów żeńskich w USA. Historia i współczesność
  • Sylwia Kuźma-Markowska – Potrójna amerykanizacja: Szare Samarytanki w Stanach Zjednoczonych i Drugiej Rzeczpospolitej
  • Thomas Seifrid – Witness, Bystander: Miłosz and the condition of emigration
  • Thomas J. Napierkowski – The Life and Memoirs of Alicja (Litka) De Barcza
  • Anna Branach-Kallas – Inventing the Old Country/Inventing Oneself: Portraits of Young Immigrants in Andrew J. Borkowski’s, Aga Maksimowska’s and Karolina Waclawiak’s Fiction
  • Dagmara Drewniak – „[They] would say she was betraying Poland already.” Themes and motifs in recent texts written by Canadian writers of Polish origins
  • Roman Baraniecki – Rola Czynu Zbrojnego Polonii Amerykańskiej w procesie odzyskania niepodległości przez Polskę w latach 1914-1920
  • Anitta Maksymowicz – Agnieszka Wisła (1887-1980) i działalność Korpusu Pomocniczego Pań przy Stowarzyszeniu Weteranów Armii Polskiej w Ameryce
  • Michalina Petelska – Reemigracja Polaków z Kanady po II wojnie światowej w świetle „Kroniki Tygodniowej” oraz „Związkowca”

Więcej o Muzeum Emigracji w Gdyni: www.polska1.pl

 

Reklamy

Wystawa prac Hanny Zawy Cywińskiej, które od kilku lat powstają w duecie z Worpusem (Wiesławem Budziejewskim), zaprezentowana zostanie w Kordegardzie już 23 lutego (czwartek) 2017 r.

img_9778

Na wystawie w warszawskiej galerii artyści przedstawią „płaskorzeźby złożone z 40 słów, poleceń komputerowych oraz tablic, a także prace złożone z modułów zmieniających swe układy. A to wszystko zestawione z monochromatycznymi barwami tła, ograniczonymi do czerni i bieli oraz odcieni złota”. Dzieła zamykają się w ramach cyklu „Skrypty”, osnutego na idei alfabetu Władysława Strzemińskiego. Inspiracją do działań duetu były teorie mistrza awangardy, ale i przemyślenia na temat zmieniającego się świata i obowiązującego języka.

Język komputera narzucił nowe, skrótowe formy porozumienia. Myślę, że ten język wywarł również głębszy wpływ na nasze współczesne zachowania. Przez używanie nowych środków komunikacji kształtujemy się inaczej. Wyrażając się skrótami zapewne też nasze emocje i nasza wrażliwość przechodzą podobne transformacje. […] Nam natomiast wydało się ważne zasygnalizowanie zmiany językiem sztuki. Jest to nasza artystyczna interwencja w świat nowych zachowań. Hasła takie jak „remove”, „transform”, „optimize” umieściliśmy w jednym, monotonnym, niekończącym się wierszu. Linia ta w bieli i czerni m a symbolizować nasze podporządkowanie się technologii. Nie ma tu miejsca na kolor – wszystko jest tylko białe albo czarne” – wspomina na temat jednej z prac Hanna Zawa Cywińska.

Informacje o artystach:

img_9784Hanna Zawa Cywińska – zajmuje się malarstwem, grafiką i rzeźbą. Studiowała reklamę i grafikę w State University of New York. W 1981 roku otrzymała dyplom w dziedzinie reklamy. W latach 1994-2004 mieszkała i pracowała w Szwajcarii. Aktywnie działa w Szwajcarskim Stowarzyszeniu Sztuki Wizualnej VISARTE. Od 2004 roku mieszka w Warszawie. Jest członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuki (UNESCO). Brała udział w ponad 150 wystawach na całym świecie.

Worpus Wiesław Budziejewski – zajmuje się malarstwem, grafiką, rzeźbą i grafiką projektową. Ukończył Wydział Grafiki Użytkowej w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego). Od 1989 r. był pedagogiem w Studium Technik Teatralnych i Filmowych przy Zespole Szkół Plastycznych w Łodzi, w którym obecnie kontynuuje działalność pedagogiczną.

Skrypty. Zawa&Worpus  

23 lutego – 19 marca 2017 r.

Wernisaż 23 lutego (czwartek), g. 18:00

Galeria Kordegarda / Warszawa

www.kordegarda.org

Kilka słów na temat PAAS, „Vector Polonii”, nr 39 (50), 29/09/2013.

Zaproszenie na wystawę Ryszarda Horowitza, w galerii PAAS, 1992.

Zaproszenie na wystawę Ryszarda Horowitza, w galerii PAAS, 1992.

Był rok 1986. Nowy Jork. Na spotkanie przy 155 Noble Street przybyła grupa młodych polskich artystów. Nikt z nich nie przypuszczał, że bierze udział w niezwykle ważnym wydarzeniu.

Wspominane, zwykłe zebranie w sprawie działań dla Polonii Amerykańskiej zorganizował poeta i agent ubezpieczeniowy Tadeusz Chabrowski. Planował zorganizowanie klubu szachowego, może brydżowego… Spotkanie przerodziło się w pełną werwy debatę, w wyniku której  powołano do życia Polish American Artists Society, czyli Stowarzyszenie Artystów Polskich w Ameryce.

PAAS, na początku był niewielkim klubem plastyka. Szybko stał się profesjonalnym stowarzyszeniem. Obecnie uznawane jest za pierwszą na terenie Stanów Zjednoczonych, profesjonalną organizację polonijną założoną przez artystów dla artystów. Posiadało własne logo, statut oraz zarząd, na czele którego przez wiele lat stał rzeźbiarz i marszand W. Andrzej Kenda. Członkowie byli kwalifikowani po złożeniu wniosku przez specjalną Komisję, płacili comiesięczne składki i byli zobowiązani działać na rzecz organizacji. Oczywiście warunki te niekiedy dopasowywano do możliwości zgłaszających się osób.

Do stowarzyszenia, w najlepszym okresie istnienia, należało ponad 80 artystów. Zrzeszenie skupiało w swych szeregach plastyków, Polaków i Amerykanów polskiego pochodzenia, głównie tych, którzy wyemigrowali z kraju pod koniec lat 70. i na początku 80. XX wieku. Byli to malarze, rzeźbiarze, ilustratorzy, fotograficy, performerzy. Wiele nazwisk z listy PAAS jest dzisiaj znanych i szanowanych, i to nie tylko na kartach polskiej historii sztuki. Wśród nich wymienić należy takich artystów jak: Ryszard Anuszkiewicz, Andrzej Baranowski, Janusz Bąkowski, Anna Białobroda, Andrzej Czeczot, Zbigniew Dłubak, Marek Grygiel, Ryszard Horowitz, Janusz Kapusta, Jerzy Kubina, Roman Kujawa, Bartek Małysa, Stanisław Młodożeniec, Adam Niklewicz, Rafał Olbiński, Tomasz Olbiński, Barbara Paciorek-Paleta, Tadeusz Parzygnat, Jagoda Przybylak, Julian Stańczak, Stasys, Leszek Szurkowski, Andrzej SETA Szczepaniec, Leszek Świstak, Lubomir Tomaszewski, M. Krzysztof Zacharow, Krzysztof Zarębski, Hanna Zawa-Cywińska i wielu, wielu innych.

Jacek Gulla przed wejściem do galerii PAASu.

Jacek Gulla przed wejściem do galerii PAASu.

Organizacja działała od 1987 do 1995 roku, głównie na terenie Nowego Jorku. Statutowym celem organizacji było umożliwienie przybywającym na Nowy Kontynent polskim artystom zaistnienia w nowych warunkach. Dlatego też PAAS koncentrował się zwłaszcza na działaniach promocyjno-sprzedażowych. Przez lata działalności zorganizowano 121 wystaw na terenie własnej galerii, która zajmowała niewielkie pomieszczenie w budynku przy 19 Irving Place na Manhattanie, które artyści otrzymali w dzierżawę od Stowarzyszenia Weteranów Polskich w Ameryce. Poza tym członkowie PAAS brali udział w licznych: konkursach, festiwalach, aukcjach i imprezach okazjonalnych inicjowanych także przez inne organizacje amerykańskie.

Wśród ważniejszych wydarzeń odnotować należy: wystawę w miejskiej Galerii Arsenał znajdującej się w Central Parku; IX doroczne Artexpo w Nowym Jorku; ekspozycję w Del Bello Gallery w Toronto; spotkanie z burmistrzem Edwardem Kochem w jego rezydencji Grace Mansion (zjawili się na nim różni polscy artyści, w tym: Michał Urbaniak, Urszula Dudziak, Janusz Głowacki, a także niektórzy członkowie PAAS-u); udział w wystawie w PEMEX Gallery w Mexico City; czy też wyłączne prawo do zaprojektowania „Medali Wolności” będących nagrodą przyznawaną przez burmistrza Nowego Jorku Eda Kocha w ramach „The Mayor’s Liberty Awards”. Organizacja posiadała wielu przyjaciół i sponsorów, a każda inicjatywa podejmowana przez zrzeszenie, spotykała się z dużym zainteresowaniem wśród polonii i nie tylko. O wydarzeniach z życia PAAS informował m. in. „The New York Times”.

Fotografik Bartek Małysa wspominał, że było to jedyne miejsce, w którym coś się działo, dlatego też „nie pasowało nie brać udziału w PAAS”. Artystka i członkini zarządu Krystyna Spisak-Madejczyk określała stowarzyszenie mianem „rodziny zastępczej”. W jej sercu organizacja zapisała się jako najważniejsze miejsce spotkań, przezwyciężania samotności emigracyjnej, jako źródło motywacji twórczej. „Ktoś, kto przez całe lata nie robił nic nagle zaczynał tworzyć. […] było to jedyne miejsce na ziemi, gdzie można był poczuć się jak wśród swoich” – przekonywała rzeźbiarka.

Członkowie PAAS podczas Irving Place Festival, 1987.

Członkowie PAAS podczas Irving Place Festival, 1987.

W 1995 roku, mimo wspaniałych inicjatyw i wyników organizacja zawiesiła działalność. Istniała 10 lat. Powodów było wiele. Jednym z najważniejszym, który pchnął władze PAAS do podjęcia ostatecznej decyzji, stało się wymówienie lokalu przy 19 Irving Place. Samo stowarzyszenie jest organizacją nadal istniejącą, gdyż nie zostało skreślone z rejestru, niemniej jednak zawiesiło w zupełności czynną działalność.

PAAS zaginął w nowojorskim tyglu kipiącym niekończącymi się wydarzeniami i inicjatywami, ulotnił się w mrokach historii. Nie jest znany w szerszych kręgach amerykańskich, a w Polsce rzadko można spotkać osobę, która o PAAS choćby słyszała. Bezsprzecznie Stowarzyszenie odcisnęło ślad w dziejach polskich organizacji emigracyjnych. Wspaniale wpisało się w polityczną sytuację Polski lat 80. Głównie w sprawy dotyczące stosunków, jakie panowały wówczas w Ameryce, a dotyczyły kontaktów, pomocy i serdeczności, z jaką spotykała się ówczesna Polonia w Stanach Zjednoczonych.

Zobacz i zaprenumeruj „Vector Polonii” – http://vectorpolonii.com/